อีกมุมหนึ่งของวันแม่

และแล้ววันแม่ก็เวียนมาบรรจบอีกรอบในปี 2553  ทุก ๆ ปีที่โรงเรียนจะมีกิจกรรมในวันแม่ทุกครั้ง  และหนึ่งในนั้นคือพิธีการไหว้แม่   แม่ลูกต่างยิ้มแย้มแจ่มใส  คุณแม่จะแต่งตัวสวยที่สุด ยิ่งใครได้รับรางวัลเป็นแม่ดีเด่น   ทำให้เกิดความภาคภูมิใจอย่างมาก

ทั้งงานมีแต่รอยยิ้มและและน้ำตาในความปลาบปลื้มใจของแม่ลูก  ใครไม่เคยกอดแม่เลย  งานนี้ไม่เขินอายที่จะทำ  เด็ก ๆหลายคนกอดแม่ร้องไห้

เห็นแล้วอดปลาบปลื้มใจไม่ได้   แต่หันกลับมาอีกมุมหนึ่งลูกศิษย์ตัวน้อยดิฉันขาดเรียน  หลังกิจกรรมวันแม่เสร็จผ่านมาโรงเรียนแวะมาหาครู  ถึงได้รู้ว่าที่ไม่มาคือแม่ซึ่งอยู่ต่างจังหวัดมาไม่ได้  ยายที่อยู่ด้วยก็ไม่มาร่วมกิจกรรม   เด็กจึงไม่มา   นั่นคือความรู้สึกของเด็กชายตาโตในห้อง  พลาดที่ดิฉันเองไม่ได้บอกกับเด็กไว้   ถึงแม่หรือใครมาไม่ได้คุณครูก็คือแม่หนูเหมือนกัน    จำภาพปีก่อน ๆ ที่ให้แม่ขึ้นบนเวทีแล้วเด็กแต่ละชั้นขึ้นไปกราบแม่    ดิฉันเห็นเด็กบางคนไม่มีแม่มาร่วมกิจกรรม   ไปยืนเก้เก้กัง ๆ อยู่บนเวที   เด็กบางคนไม่เคยเห็นหน้าแม่เลย   แต่ต้องเข้าร่วมกิจกรรมวันแม่ที่หลาย ๆ คนเค้ามีแม่ให้กราบ  มีแม่ให้กอด แต่ตัวเองไม่มี    ไม่ว่าหนังสือพิมพ์  โทรทัศน์ สื่อต่าง ๆ ร่วมใจกันสดุดีแม่   แต่อีกมุมหนึ่งเด็กหลายคนที่ไม่เคยแม้แต่เห็นหน้าแม่  เค้าจะรู้สึกอย่างไรกันนะ ?

Digg This

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: